Welkom op de weblog van Margré, Jack en Niels

Veel plezier met het lezen en bekijken van onze luie avonturen in Turkije

Waterpijpen

Bij ons hotel is alles licht. Maar helemaal in een hoek is een duistere plek. Die heeft natuurlijk onweerstaanbare aantrekkingskracht op ons en moet ontdekt worden. Het blijkt een coffieshop/waterpijpcafé te zijn. Na een week kijken besluiten wij 'het' te gaan doen. De barkeeper haalt enthousiast een enorme waterpijp te voorschijn en Niels bekijkt het allemaal goed. Het is een heel proces. Eerst moeten de kooltjes worden opgewarmd, dan de smaak (wij kiezen banaan) er bij en dan het roken zelf. De barkeeper doet het voor. Vol verwachting kijken Jack en Niels naar mij. Dus heel stoer inhaleer ik heel diep en blaas de rook de lucht in. Ahhhh, mijn keel staat in brand. Het is even wennen als je zelf niet rookt. Maar ik geef niet op en bubbele gewoon door. De rook wordt steeds dikker. De barman kijkt goedkeurend toe. Jack en Niels proberen het ook een keer, gaan bijna over hun nek en besluiten daarna nooit van hun leven te gaan roken. Alweer een educatief positieve levenservaring erbij. Van dit alles hebben wij natuurlijk prachtige foto's. 

En vandaag .................gaat weer een nieuw lui avontuur beginnen. 

 

 

 

Bjorn Borg

We hebben er nu 10!

Ze zitten perfect, niet van echt te onderscheiden. Daar kun je tenminste mee sporten Eten in mond

 

 

Lees verder...

Op zoek naar onze Turkse Lira's

In Turkije hebben ze lira's. Wij hadden ze, maar nu zijn ze bijna op.

Jack en Niels krijgen iedere dag 2 lira snoep en ijsgeld.  Nu had Jack wat van zijn geld in zijn zwembroek zitten en was dat vergeten..... In de hotelkamer kwam hij erachter dat zijn na het zwemmen zakken leeg waren en er een financiële ijscrisis dreigde. Besloten werd een duikteam samen te stellen om de lira's op te sporen. Zonder resultaat. Niels, zoals altijd heel hulpvaardig, besloot dat er nmeer mensen moesten helpen en mobiliseerde iedereen met een duikbril. Korte tijd later was het hele zwembad (niet geheel en al belangeloos) op zoek naar Jack zijn geld. Niels was vergeten te vertellen dat het maar om 2 lira's ging. De zoektocht was tevergeefs, niemand vond de grote schat. 

Een ander iets wat ze hier in Turkije hebben is afdingen. Wij waren naar de grote bazaar gegaan. Daar lieten wij ons al snel door de verkopers verleiden om winkeltjes in te gaan, kleren te passen. Vooraf had ik Jack en Niels uitgelegd dat je hier eerst moet afdingen voor we iets kopen. Dat ging goed tot ze een monster shirt en vest zagen en aanpasten. Toen moest ik het doen met een gehaaide verkoper en een smekende Niels. Ai, ai. De prijs was eerst 120 lire dus ik bood 45. Na een hele show die 15 minuten duurde kwamen we uit op 70 lire. De extra 5 lire die hij wilde kon ik niet betalen want dan moesten we lopend naar huis. Dus verkoper akkoord, ik pakte mijn portemonnee, dacht dat ik daar ook maar 70 lire in had zitten en gaf het geld zonder goed te kijken. Toen hoorde ik Jack gillen "Mam, wat doe je!" en de verkoper begon ook al beledigd te pruttelen. Wat bleek, ik had 150 lire weggegeven. Weg, mijn koele actie. Gelukkig kregen we het briefje van 100 weer terug en zijn we nu in het bezit van een monster shirt en vest.

Daarna gingen we naar de volgende shop en kochten we heel bijna een voetbal outfit. Dat begon met 65 lira, maar ik wilde maar 25 geven en de bodemprijs (toen we de winkel uitliepen) bleek toch echt 28 te zijn. Dus dat lukte uiteindelijk nog niet.

En nu, stoppen we want ik ga een coffee latte drinken (mis de machiato van mijn Uncle F natuurlijk heel erg) en Niels gaat weer fitnessen. 

 

 

Lees verder...

Niels weet het zeker!!!!

Na de vakantie gaat Niels op streetdance. Hij weet het nu 100% zeker. Hoe dat eruit ziet? Kijk op http://www.youtube.com/watch?v=mjS1kGDYwrI In het echt duurde de film 2 uur. Echt vet!

Fatti, ons alle favoriete zwaar gespierbalde animator deed aan street dance. Hij kan salto's in de lucht. Sprong schuin in de lucht, deed een dubbele draai in de lucht, klapte en landde weer op zijn voeten. In een woord wow! 

Onder water kan Niels alles bijna al wat er in de film te zien is. En het kapsel van Ryan Guzman heeft hij voor de vakantie aangeschaft. En daar ben ik heel, heeel, heeeeeeel blij mee.

Onze vakantie tot nu toe is een transcedente ervaring

Afgelopen zondag begon onze vakantie. Direct na het dichtvallen van de voordeur kregen we het ultieme vakantiegevoel. Geboren voor het geluk, overleefden we ons eerste ongemak. Wij waren nl. in onze totale extase de instapkaart van Niels verloren en kwamen hier bij de gate achter. Gelukkig leefde het meisje van de balie met ons mee en maakte een nieuwe instapkaart zodat wij toch mee mochten.

Niels zat aan het raam. Te weinig beweging om te klieren, maar genoeg om te genieten van het opstijgen.  Na een lange aanloop werden we achterover in de stoel gedrukt, compleet doof door het gebrul van de motoren. Vet! De vlucht van André Kuipers viel in het niet bij wat wij beleefden. 

Na ruim 4 uur landden we in Antalya. Zoooo nice. We zaten in elk geval al in het goede land. Jack speurde onze koffers op en alweer een mazzel, ze waren er alle 3 nog. Nu nog de hostess vinden. Dat was Niels zijn verantwoordelijkheid en als Niels één ding goed kan dan is het zaken regelen en organiseren. Al snel zaten we in een airco gekoelde bus onderweg naar ons hotel. Dat helaas het laatste was van de rit. Na een transfer van 2 uur, waarin wij heel veel hotels zagen, bereikten we het allermooiste hotel van Turkije. Gelukkig, dat was die van ons.  

Kamer 3123, prachtig nummer. Wij deden de deur open en onze adem stokte. Ahhhhh, wat een stank, het leek wel een een rookkamer. Een heleboel dingen vind ik geen probleem, maar een bed dat naar sigaretten stinkt vind ik een heel groot probleem. De receptionist vertelde dat het hotel vol was, maar na een tijdje zoeken kregen we toch een nieuwe kamer. Nu zitten we in 4144. Een suite met zeezicht, boven het zwembad met een balkon in de schaduw voorzien van zeewind. De mooiste kamer van het hotel. We gaan nooit meer weg. Dat was dus de vlucht en de aankomst. Nu begint het luieren.

Eenmaal binnen overlegden wij wat we gingen doen. Gelukkig waren wij goed voorbereid en hadden onze zwembroeken al onder onze kleren. Dus koffers in de kamer, kleren uit en hop eerst de pool verkennen en dan 's nachts dobberen in de zee. Wij zijn hier heel goed in.

Tot zover de update van vandaag.  

 

 

Hoe Niels het vindt in ons hotel

ik vind het heel leuk met een hele grote pool tafel en een pingpong tafel mooie kamers gistere zijn we naar het centrum (de stad) geweest. het is heel warm soms 40. graden monopoly was heel leuk..

 

 

 

 

 

 (:  ü (: ü (: ü (: